روش معلمان بازخوردمحور، منابع دیجیتال و انگیزش

این مقاله به شکل ترکیبی-کیفی-کمی به بررسی اثرات هم زمان دو محور کلیدی در فرایند یادگیری دیجیتال می پردازد: اولا رویکردهای بازخوردمحور معلمان به عنوان سازوکار اصلی ارتقای کیفیت بازخورد و رابط بین ارزیابی و یادگیری، و دوما کیفیت و دسترسی به منابع دیجیتال (شامل محتوای آموزشی، ابزارها و منابع کمکی) به همراه مدیریت بار شناختی در تجربه یادگیری آنلاین یا ترکیبی. هدف این پژوهش توسعه و آزمون مدل های مسیر ساختماری (SEM) و مدل های چندسطعی (MLM) برای توضیح چگونگی اثرگذاری این دو عامل بر انگیزش یادگیری، مشارکت در کلاس و در نهایت نتایج تحصیلی است. بخش کمی داده هایی را از ابزارهای اندازه گیری بازخورد معلم، کیفیت منابع دیجیتال، دسترسی به فناوری، انگیزش یادگیری، مشارکت یادگیری و نمرات تحصیلی گردآوری می کند؛ در حالی که بخش کیفی با مصاحبه های نیمه ساختاری با معلمان و دانش آموزان و تحلیل محتوای منابع دیجیتال، به درک عمیق از موانع اجرایی، تجربیات یادگیری و زمینه های فرهنگی-سنتی می پردازد. انتظار می رود بازخورد معلم دقیق، روشن و با انسجام با اهداف یادگیری، همراه با منابع دیجیتال باکیفیت و طراحی کاربرمحور، انگیزش و مشارکت را افزایش دهد و از طریق این مسیرها بر نتایج تحصیلی اثرگذار باشد؛ در عین حال تفاوت های مدرسه ای-منطقه ای و SES می توانند این روابط را تعدیل یا تقویت کنند. از منظر عملی، پژوهش چارچوب های طراحی مداخلاتی مبتنی بر بازخورد تعاملی و فناوری اطلاعات را پیشنهاد می دهد که به بهبود تجربه یادگیری و عدالت آموزشی در کلاس های آنلاین یا ترکیبی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

بازخورد معلم ، بازخوردمحور ، منابع دیجیتال ، کیفیت محتوا ، انگیزش یادگیری ، مشارکت یادگیری ، بار شناختی ، عدالت آموزشی ، یادگیری دیجیتال