کاربرد فناوری واقعیت افزوده در آموزش آنلاین، مشارکت و یادگیری

این پژوهش به بررسی کاربرد فناوری واقعیت افزوده در فضاهای آموزش آنلاین و اثر آن بر مشارکت یادگیری و نتایج آموزشی می پردازد. با رویکردی تلفیقی-کیفی-کمی، مطالعه سعی دارد تا به صورت هم زمان هم جنبه های کیفی تجربه یادگیری در محیط های رو به توسعه با AR و هم جنبه های کمی پیامدهای آموزشی را روشن سازد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه های اندازه گیری شدت استفاده از AR، مشارکت یادگیری، انگیزش، خودکارآمدی یادگیری و نتایج تحصیلی بود و برای بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاری با معلمان و دانش آموزان در کلاس های آنلاین AR-پشتیبانی شده انجام شد. جامعه پژوهش را دانش آموزان دوره های متوسطه و معلمان زبان و علوم در مدارس دولتی و غیردولتی تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری خوشه ای-چندمرحله ای انتخاب شدند. مدل های تحلیل شامل مدل های مسیر ساختاری (SEM) برای بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم AR بر یادگیری از طریق مشارکت و انگیزش، و تحلیل های چندسطحی برای لحاظ کردن تفاوت های مدرسه ای و منطقه ای بود. یافته ها نشان می دهد که استفاده از AR می تواند با افزایش حضور فکری دانش آموزان، انسجام محتوا و تعامل با مدرسه به بهبود مشارکت یادگیری و در نهایت بهبود نتایج تحصیلی منجر شود. در عین حال، ملاحظات اخلاقی، حریم خصوصی داده ها و عدالت دسترسی به فناوری در چارچوب طراحی تجربه کاربری AR برای آموزش آنلاین اهمیت دارد و باید در هر دوره پژوهش لحاظ شود.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش آنلاین ، مشارکت یادگیری ، انگیزش یادگیری ، خودکارآمدی یادگیری