نقش و جایگاه روان شناسی و علوم تربیتی با رویکرد توجه هوش مصنوعی

هدف از انجام این مقاله بررسی نقش و جایگاه روان شناسی و علوم تربیتی با رویکرد توجه هوش مصنوعی می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش در آمده است. با گسترش فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری نوین در روان شناسی و علوم تربیتی مطرح شده است. این فناوری با توانایی تحلیل داده های بزرگ، پیش بینی رفتارها، شخصی سازی فرایندهای یادگیری و ارائه بازخوردهای سریع، نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود سلامت روان ایفا می کند. در روان شناسی، هوش مصنوعی در تشخیص اختلالات روانی، تحلیل رفتار و پیش بینی مشکلات رفتاری مورد استفاده قرار می گیرد. در علوم تربیتی نیز، سیستم های هوشمند آموزشی، یادگیری تطبیقی و ارائه محتواهای شخصی سازی شده، بهره وری یادگیرندگان را افزایش می دهند. با این حال، چالش هایی مانند مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی و وابستگی بیش از حد به فناوری، نیازمند پژوهش و توجه دقیق است. این مقاله به بررسی کاربردها، مزایا و محدودیت های هوش مصنوعی در روان شناسی و علوم تربیتی می پردازد و راهکارهایی برای استفاده موثر و اخلاقی آن ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روان شناسی ، علوم تربیتی ، یادگیری تطبیقی ، تشخیص اختلالات روانی ، فناوری آموزشی.