تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش در دوره ابتدایی

این مقاله به بررسی ابعاد چندلایه و پیچیده تاثیرگذاری هوش مصنوعی بر فرآیندهای یاددهی-یادگیری در دوره ابتدایی می پردازد و با بهره گیری از آخرین یافته های علوم تربیتی، فناوری اطلاعات و روان شناسی شناختی، استدلال می کند که هوش مصنوعی، فراتر از یک ابزار کمک آموزشی صرف، می تواند به عنوان یک عامل تحول آفرین، ساختارها، روش ها و محتوای آموزشی این مقطع حیاتی را دستخوش دگرگونی بنیادین سازد. این پژوهش تحلیلی-توصیفی با مرور نظام مند مطالعات معتبر بین المللی و گزارش های نهادهای پیشرو در حوزه فناوری آموزشی، نشان می دهد که هوش مصنوعی با توانایی منحصربه فرد خود در شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد آنی و هوشمند، خودکارسازی وظایف تکراری معلمان، و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی و جذاب، پتانسیل بی نظیری برای ارتقای کیفیت آموزش، افزایش انگیزه تحصیلی و پرورش مهارت های ضروری قرن بیست و یکم در دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. در ادامه، چالش های متعدد پیش روی این تحول، از جمله شکاف دیجیتال، فقدان زیرساخت های فنی و انسانی، نگرانی های اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی کودکان، وابستگی بیش از حد به فناوری، و مقاومت های نهادی در برابر تغییر، به تفصیل مورد بحث قرار گرفته و در پایان، راهکارهایی عملی و مبتنی بر شواهد برای سیاست گذاران، مدیران آموزشی، معلمان و تولیدکنندگان محتوای آموزشی به منظور بهره برداری مسئولانه، اخلاقی و اثربخش از ظرفیت های هوش مصنوعی در دبستان ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری شخصی سازی شده ، معلم ، فناوری آموزشی ، سواد دیجیتال ، اخلاق در فناوری ، سیستم های تدریس هوشمند.