بازتعریف نقش معلم در نظام های یادگیری مبتنی بر فناوری های نوین

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه فناوری اطلاعات و ارتباطات، هوش مصنوعی و محیط های یادگیری دیجیتال، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. در این میان، نقش معلم از الگوی سنتی انتقال دهنده دانش به نقش های نوینی همچون تسهیل گر یادگیری، طراح محیط های آموزشی، راهنما و مربی یادگیری مادام العمر تغییر یافته است. هدف این نوشتار، تبیین و بازتعریف نقش معلم در نظام های یادگیری مبتنی بر فناوری های نوین و بررسی پیامدهای آن برای فرایند آموزش و یادگیری است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که در محیط های فناورانه، معلم نقشی کلیدی در هدایت یادگیری فعال، تقویت تفکر انتقادی، شخصی سازی آموزش و ایجاد تعامل معنادار میان فراگیران و محتوا ایفا می کند. همچنین، شایستگی های حرفه ای معلمان در عصر دیجیتال شامل سواد فناوری، توانمندی طراحی آموزشی، مدیریت کلاس های مجازی و ارزیابی یادگیری مبتنی بر داده است. بازتعریف نقش معلم مستلزم بازنگری در برنامه های تربیت معلم، توسعه حرفه ای مستمر و حمایت نهادی از معلمان در استفاده موثر از فناوری های نوین می باشد. در نهایت، توجه به این تحول می تواند به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت دانش آموزان و تحقق اهداف آموزش در قرن بیست ویکم منجر شود.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، تحول نظام آموزشی ، شایستگی های حرفه ای معلم ، آموزش در قرن بیست ویکم .