بررسی تاثیر آموزگار ابتدایی بر شکل گیری یادگیری عمیق دروس در دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CSEMCONF01_1855

تاریخ نمایه سازی: 27 بهمن 1404

چکیده مقاله:

یادگیری عمیق به عنوان یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی نوین، فراتر از حفظ طوطی وار مطالب بوده و بر درک مفهومی، تفکر انتقادی، حل مسئله، انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید و معنا بخشی به دانش تاکید دارد. دوره ابتدایی به دلیل حساسیت رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان، نقشی بنیادین در شکل گیری الگوهای یادگیری دانش آموزان ایفا می کند و در این میان، آموزگار ابتدایی به عنوان محوری ترین عنصر آموزشی، تاثیر بسزایی بر نوع و کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزگار ابتدایی بر شکل گیری یادگیری عمیق دروس در دانش آموزان است. یافته های مطالعات نشان می دهد که ویژگی های حرفه ای و شخصیتی آموزگار، از جمله تسلط علمی، مهارت های تدریس، نگرش مثبت به یادگیری، باورهای آموزشی، شیوه های ارزشیابی، توانایی ایجاد تعامل سازنده و فضای امن روانی کلاس، نقش تعیین کننده ای در سوق دادن دانش آموزان به سمت یادگیری عمیق دارد. آموزگاری که از روش های تدریس فعال مانند یادگیری مشارکتی، پرسش محوری، حل مسئله، آموزش مبتنی بر پروژه و تلفیق دروس استفاده می کند، زمینه درگیری شناختی بیشتر دانش آموزان را فراهم کرده و آنان را به تفکر، تحلیل و استدلال تشویق می نماید. همچنین بازخورد سازنده، توجه به تفاوت های فردی و تقویت انگیزش درونی، موجب می شود دانش آموزان یادگیری را فرایندی معنادار و لذت بخش تلقی کنند. از سوی دیگر، رابطه عاطفی مثبت بین آموزگار و دانش آموزان، احساس امنیت، احترام و پذیرش را در کلاس درس تقویت کرده و این عوامل به طور غیرمستقیم، عمق یادگیری را افزایش می دهند. آموزگارانی که به جای تاکید صرف بر نمره و آزمون، بر فرایند یادگیری تمرکز دارند، فرصت بیشتری برای شکل گیری تفکر عمیق، خودتنظیمی یادگیری و مسئولیت پذیری تحصیلی در دانش آموزان فراهم می آورند. در مقابل، روش های تدریس سنتی و معلم محور، که بر حفظ مطالب و انتقال یک سویه اطلاعات متکی هستند، اغلب منجر به یادگیری سطحی و کوتاه مدت می شوند. در مجموع، نتایج این بررسی نشان می دهد که آموزگار ابتدایی نقشی کلیدی در ایجاد بسترهای یادگیری عمیق دارد و ارتقای کیفیت آموزش در این مقطع مستلزم توانمندسازی معلمان، بازنگری در برنامه های درسی، استفاده از روش های نوین آموزشی و توجه به ابعاد روان شناختی و عاطفی یادگیری است. سرمایه گذاری بر آموزش و رشد حرفه ای آموزگاران ابتدایی می تواند پیامدهای بلندمدتی بر کیفیت یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در مراحل بعدی زندگی آموزشی آنان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آموزگار ابتدایی ، یادگیری عمیق ، روش های تدریس فعال ، انگیزش یادگیری ، تعامل معلم و دانش آموز ، یادگیری معنادار ، دوره ابتدایی

نویسندگان

علی میرزائی

آموزگار

فرشته آبی

آموزگار