تحلیل تاثیر الگویی معلمان بر تربیت اخلاقی نسل آینده
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_1848
تاریخ نمایه سازی: 27 بهمن 1404
چکیده مقاله:
تربیت اخلاقی یکی از بنیادی ترین اهداف نظام های آموزشی در جوامع معاصر به شمار می آید و در این میان، معلمان به عنوان مهم ترین عامل انسانی مدرسه، نقشی تعیین کننده در شکل گیری و درونی سازی ارزش های اخلاقی در دانش آموزان ایفا می کنند. فراتر از آموزش رسمی مفاهیم اخلاقی، رفتار، گفتار، نگرش ها و سبک تعامل معلمان با دانش آموزان، همکاران و محیط آموزشی به صورت غیرمستقیم اما عمیق، الگویی عینی از اخلاق عملی را به نسل آینده منتقل می کند. نظریه های یادگیری اجتماعی بر این نکته تاکید دارند که بخش قابل توجهی از یادگیری اخلاقی از طریق مشاهده، همانندسازی و تقلید از الگوهای معنادار صورت می گیرد؛ ازاین رو، معلمان به دلیل جایگاه حرفه ای و اعتبار اجتماعی خود، از اثرگذارترین الگوهای رفتاری در زندگی دانش آموزان محسوب می شوند.الگوبودن معلم زمانی تحقق می یابد که بین باورهای اخلاقی و رفتار عملی او هماهنگی وجود داشته باشد. صداقت، عدالت، احترام به تفاوت های فردی، مسئولیت پذیری، رعایت کرامت انسانی و شیوه حل تعارض ها از جمله مولفه هایی هستند که دانش آموزان به طور مستمر در رفتار معلمان مشاهده کرده و آن ها را در ساختار شخصیتی خود بازتولید می کنند. پژوهش ها نشان می دهد معلمانی که در تعاملات روزمره خود اصول اخلاق حرفه ای را رعایت می کنند، زمینه رشد وجدان اخلاقی، همدلی اجتماعی و رفتارهای مسئولانه را در دانش آموزان فراهم می سازند و تاثیر آن ها غالبا پایدارتر از آموزش های صرفا نظری است.از سوی دیگر، الگوبرداری اخلاقی معلمان می تواند نقش پیشگیرانه ای در برابر آسیب های اجتماعی، افت تحصیلی و بی انگیزگی دانش آموزان ایفا کند. فضای اخلاق مدار کلاس درس، احساس امنیت روانی و تعلق اجتماعی را تقویت کرده و دانش آموزان را به مشارکت فعال، رعایت هنجارها و پذیرش مسئولیت های فردی و جمعی سوق می دهد. در مقابل، ناهماهنگی میان گفتار و رفتار معلم یا بروز رفتارهای غیراخلاقی، می تواند موجب تضعیف اعتماد، سردرگمی ارزشی و حتی بازتولید الگوهای منفی در نسل آینده شود.در نهایت، توجه به نقش الگویی معلمان مستلزم بازنگری در برنامه های تربیت معلم، آموزش اخلاق حرفه ای، حمایت روانی و شغلی از معلمان و ایجاد فرهنگ سازمانی اخلاق محور در مدارس است. سرمایه گذاری در ارتقای شایستگی های اخلاقی معلمان، نه تنها کیفیت فرایند آموزشی را بهبود می بخشد، بلکه زمینه ساز پرورش نسلی اخلاق مدار، مسئول و متعهد به ارزش های انسانی و اجتماعی خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان