نقد و بررسی رمان رهش از رضا امیرخانی

رمان یک روایت منثور داستانی بلند بر اساس واقعیت است که با تخیل آمیخته شده و دربرگیرنده عناصری چون کشمکش، شخصیت ها، عمل داستانی ، صحنه ها، پیرنگ، درون مایه و غیره است. در واقع می توان رمان را یکی از معروف ترین و مهم ترین اشکال تبلور یافته ادبی روزگار نو دانست. رهش تازه ترین اثر رضا امیرخانی است که در ماه های پایانی سال 1396 روانه بازار شد و در طی همین مدت کوتاه به چاپ دهم رسیده است.در این رمان متوجه می شویم که که درون مایه و ماجراهای مربوط به آن تنها به آلودگی و گسترش تهران مربوط نمی شود.بلکه تغییر جامعه ای ایرانی و خود افراد جامعه، دورویی، سو استفاده از موقعیت، از بین رفتن صمیمیت میان اهالی شهرنشین و خیانت میان زوج ها نیز بخش دیگری از درون مایه این رمان است.باید گفت که نویسنده در این داستان، بیشتر محتوا محور است. او در استفاده از دیگر عناصر ، یعنی لحن پردازی، موضوع، گفت و گو ، زبان و صحنه توفیق نسبی داشته است.در میان تمامی عناصر داستان، درون مایه بیدار کننده این زمان است که به جذب مخاطب انجامیده وباعث شده است که این رمان با اقبال قابل توجهی رو به رو شود. در این مقاله بر آنیم تا با روش توصیفی - تحلیلی به نقد بررسی رمان رهش از رضا امیرخانی بپردازیم.

کلیدواژه ها:

رمان ، رهش ، امیرخانی