بررسی شخصیت اصلی رمان اختفا ء السید لا احد برمبنای نظریه روان درمانی اگزیستانسیال اروین یالوم

روان درمانی اگزیستانسیال متاثر از فلسفه اگزیستانسیال است. این مکتب، یکی از تازه ترین رویکردهای پویه نگر پسافرویدی است. اروین یالوم، روان­شناس و نویسنده آمریکایی، پایه گذار اصلی این مکتب روان درمانی است که گونه ای از روان درمانی پویا یا پویه نگر می باشد. روان پویه شناسی اگزیستانسیال، به چهار دلواپسی غایی بشری یعنی مرگ، آزادی، تنهایی و پوچی می پردازد و نیز به ترس ها و انگیزه های آگاهانه و ناآگاهانه ای که از هر یک ناشی می شود. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی بعد از معرفی این نظریه، رمان اختفاء السید لا احد اثر احمد طیباوی را از منظر روان درمانی اگزیستانسیال مورد بررسی قرار می دهد. دلواپسی های غایی بشری یعنی مرگ، آزادی و مسئولیت، تنهایی و پوچی و بی معنایی در رمان اختفاء السید لا احد خودنمایی می کند و بسیاری از شخصیت ها تنها، گمشده و حیران و از زندگی ناامیدند. این حد از شمولیت دلواپسی ها در شخصیت های رمان، بیانگر حوادث رنج آور دهه سیاه الجزایر وآثار ناگوار آن بر روان مردم است، امری که سبب شده تا انسان به درون خود رانده شده و خود را تنها ببیند. لذا بدین خاطر است که تنهایی، آن هم نه تنهایی فردی بلکه تنهایی جمعی، یکی از مضامین اساسی این رمان است. در سراسر رمان دیالوگ بسیار کم است و پیرنگ داستان اغلب با مونولوگ پیش می رود و استفاده از این تکنیک در تایید بحث تنهایی است. البته این چهار دلهره در شخصیت اصلی داستان، السید لا احد، بیش از دیگر شخصیت های رمان به چشم می خورد. علت این امر، محوریت این شخصیت بوده و تمرکز طیباوی در شخصیت پردازی، بیشتر به او معطوف است. السید لا احد نماینده فرد الجزایری است که به خاطر حوادثی که برای او رخ داده، احساس بیگانگی و عدم تعلق به وطنش، به او دست داده است.

کلیدواژه ها:

احمد طیباوی ، اختفاء السید لا احد ، اروین یالوم ، نظریه روان درمانی اگزیستانسیال ، مسلمات هستی