معلم و ایجاد تعادل میان آموزش، بازی و تربیت

ایجاد تعادل میان آموزش رسمی، بازی و تربیت از مهم ترین و پیچیده ترین وظایف معلم در نظام های آموزشی نوین به شمار می رود. هدف پژوهش حاضر تبیین نقش معلم در برقراری تعادل هوشمندانه و هدفمند میان فرآیند آموزش مفاهیم درسی، فعالیت های بازی محور و ابعاد تربیتی یادگیری به منظور رشد همه جانبه دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر مبنای تحلیل مفهومی و یافته های نظری حوزه تعلیم وتربیت انجام شده است. نتایج نشان می دهد که معلم، به عنوان طراح اصلی محیط یادگیری، می تواند با تلفیق روش های آموزشی فعال، بازی های هدفمند آموزشی و تعاملات تربیتی معنادار، زمینه یادگیری عمیق، پایدار و لذت بخش را برای دانش آموزان فراهم سازد. بازی، زمانی که به درستی در خدمت اهداف آموزشی و تربیتی قرار گیرد، نه تنها موجب افزایش انگیزش و مشارکت دانش آموزان می شود، بلکه نقش موثری در رشد مهارت های اجتماعی، هیجانی، خلاقیت و خودتنظیمی آنان ایفا می کند. از سوی دیگر، غفلت از جنبه تربیتی آموزش یا استفاده افراطی و بدون هدف از بازی می تواند به تضعیف اهداف یادگیری منجر شود. یافته ها حاکی از آن است که معلم آگاه و توانمند، با درک ویژگی های رشدی دانش آموزان و بهره گیری از رویکردهای تربیتی نوین، قادر است میان آموزش، بازی و تربیت تعادلی پویا و اثربخش ایجاد کند؛ تعادلی که در نهایت به پرورش دانش آموزانی مسئولیت پذیر، خلاق، باانگیزه و برخوردار از سلامت روانی و اجتماعی منجر می شود. این پژوهش بر ضرورت توانمندسازی معلمان در حوزه طراحی یادگیری تلفیقی و توجه هم زمان به ابعاد شناختی، عاطفی و تربیتی آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

: معلم ، آموزش و یادگیری ، بازی آموزشی ، تربیت ، تعادل آموزشی ، رشد همه جانبه دانش آموزان