ارائه الگوی ارتقاء جایگاه پژوهش در مدارس بر اساس ساحت زیر نظام پژوهش در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی ارتقاء جایگاه پژوهش در مدارس شهر اهواز بر اساس ساحت زیرنظام پژوهش سند تحول بنیادین آموزش و پرورش انجام شده است. رویکرد پژوهش، کیفی و از نوع کاربردی است. جامعه آماری پژوهش را متخصصان و خبرگان حوزه پژوهش و اساتید دانشگاه فرهنگیان و مدیران و معلمان با سابقه ی ۱۰سال فعالیت در آموزش و پرورش درشهر اهواز تشکیل دادند که با روش نمونه گیری هدفمند و بر مبنای اشباع نظری، ۱۲ نفر برای مصاحبه نیمه ساختاریافته انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل کیفی داده ها با استفاده از نرم افزار MaxQDA و بهره گیری از روش تحلیل مضمون (مدل استرلینگ) انجام گرفت. داده های اولیه از مصاحبه ها استخراج، کدگذاری و پس از ترکیب و تلخیص، در قالب هشت مضمون پایه شامل مهارت های فردی و اجتماعی، روش های تدریس و یادگیری، تعاملات و همکاری های علمی، امکانات آموزشی، چالش ها و موانع، مدیریت و ارزیابی پژوهش ها، تشویق و انگیزش پژوهشگران و زیرساخت ها و منابع آموزشی سازماندهی شدند. سپس این مضامین در چهار دسته اصلی (مهارت ها و توانمندی های فردی و اجتماعی، روش شناسی و فرایندهای تدریس و پژوهش، ارتقای تعاملات و همکاری های علمی-آموزشی و زیرساخت ها و امکانات پشتیبان) طبقه بندی گردید. در نهایت، با ترسیم شبکه مضامین، الگوی مفهومی پژوهش استخراج شد و برازش آن مورد تایید متخصصان قرار گرفت. نتایج نشان داد که ارتقاء جایگاه پژوهش در مدارس، مستلزم توجه به تقویت مهارت ها و انگیزش پژوهشگران، ارتقاء روش شناسی و فرآیندهای تدریس پژوهش محور، تعاملات علمی اثربخش و توسعه زیرساخت های حمایتی است.

کلیدواژه ها:

پژوهش آموزشی ، تحلیل مضمون ، سند تحول بنیادین ، زیرنظام پژوهش ، آموزش و پرورش.