بررسی عوامل موثر بر افزایش احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان

احساس تعلق به مدرسه به عنوان یکی از مولفه های بنیادین بهزیستی روان شناختی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در نگرش آنان نسبت به یادگیری، مشارکت آموزشی و سازگاری اجتماعی ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی عوامل موثر بر افزایش احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان با رویکردی تحلیلی و جامع است. این مطالعه با تکیه بر چارچوب های نظری حوزه روان شناسی تربیتی و جامعه شناسی آموزش، به شناسایی و تبیین نقش متغیرهای فردی، آموزشی و محیطی در شکل گیری و تقویت احساس تعلق به مدرسه می پردازد.یافته های تحلیلی نشان می دهد عواملی نظیر کیفیت تعامل معلم–دانش آموز، جو عاطفی و حمایتی مدرسه، روابط مثبت همسالان، عدالت آموزشی، مشارکت دانش آموزان در تصمیم گیری های مدرسه و ادراک آنان از ارزشمندی و پذیرش اجتماعی، تاثیر معناداری بر افزایش احساس تعلق دارند. همچنین نتایج حاکی از آن است که مدارس برخوردار از فضای روانی امن، ارتباطات انسانی موثر و شیوه های تدریس مشارکتی، زمینه مناسبی برای تقویت دلبستگی عاطفی دانش آموزان به مدرسه فراهم می آورند. این احساس تعلق به طور غیرمستقیم منجر به کاهش رفتارهای ناسازگار، افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود عملکرد آموزشی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان می شود.در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه برنامه ریزان آموزشی، مدیران مدارس و معلمان به ابعاد عاطفی و اجتماعی محیط مدرسه تاکید دارد و پیشنهاد می کند سیاست ها و مداخلات آموزشی با هدف تقویت احساس تعلق به مدرسه طراحی و اجرا شوند تا زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم گردد.