نقش محوری داستان های اسلامی و ایرانی در پرورش مهارت های زندگی و هویت بخشی به دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی به عنوان طلایی ترین دوران برای شکل گیری شخصیت و بنیان گذاری باورهای کودکان شناخته می شود. در این میان، آموزش مهارت های زندگی که شامل توانایی های ارتباطی، تصمیم گیری، حل مسئله و خودمدیریتی است، برای موفقیت آینده کودکان حیاتی است. با این حال، چالش اصلی نظام های آموزشی، انتقال این مفاهیم انتزاعی به زبانی قابل فهم و جذاب برای کودکان است. این مقاله با رویکردی نظری و توصیفی-تحلیلی، به بررسی نقش داستان های اسلامی و ایرانی به عنوان ابزاری کارآمد و بومی برای آموزش مهارت های زندگی می پردازد. داستان های مذهبی و حماسی ایران، غنی از الگوهای رفتاری، ارزش های اخلاقی و راهکارهای عملی برای مواجهه با چالش های روزمره هستند. نتایج بررسی نشان می دهد که استفاده از قصه گویی و روایت های اصیل ایرانی، نه تنها انتقال مفاهیم مهارت های زندگی را تسهیل می کند، بلکه با تقویت حس هویت ملی و دینی، اعتماد به نفس و تاب آوری دانش آموزان را افزایش می دهد. این روش آموزشی، با تکیه بر تخیل و احساسات کودک، پیوند عمیقی میان یادگیری و عاطقه ایجاد کرده و از پذیرش آموزش های تحمیلی و خشک جلوگیری می کند. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که تلفیق ادبیات غنی قصه های اسلامی و ایرانی در برنامه درسی رسمی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تربیت نسل آینده متعهد، متعادل و دارای مهارت های اجتماعی بالاست.