نقش تشویق و تنبیه آموزشی در پیشرفت تحصیلی و رفتار مدرسه ای دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش الگوی تشویق و تنبیه آموزشی معلم در پیشرفت تحصیلی و رفتار مدرسه ای دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد کمی–شناختی مدرسه محور و بدون استفاده از متغیرهای روان شناختی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که ۸۴۰ دانش آموز و ۷۲ معلم به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند.متغیر مستقل، پایداری الگوی تشویق و تنبیه آموزشی معلم (RP\mathbf{R_P}RP)، بر اساس ثبت فراوانی، ثبات و همسانی اجرای تشویق ها و تنبیه ها تعریف شد. متغیرهای وابسته شامل پیشرفت تحصیلی پایدار (LP\mathbf{L_P}LP) و رفتار مدرسه ای منظم (DS\mathbf{D_S}DS) بودند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد الگوی تشویق و تنبیه پایدار رابطه مثبت و معناداری با پیشرفت تحصیلی (r=۰.۶۲,p<۰.۰۱r = ۰.۶۲, p < ۰.۰۱r=۰.۶۲,p<۰.۰۱) و رفتار منظم دانش آموزان (r=۰.۶۹,p<۰.۰۱r = ۰.۶۹, p < ۰.۰۱r=۰.۶۹,p<۰.۰۱) دارد. این یافته ها نشان می دهد که ثبات در اعمال پیامدهای آموزشی نقش تنظیم کننده ای در خروجی های یادگیری و رفتاری ایفا می کند و به طور مستقیم در مدل کلان SCI قابل ادغام است.واژگان کلیدی: تشویق و تنبیه آموزشی، پیشرفت تحصیلی، رفتار مدرسه ای، پایداری اجرایی، مدل SCI