نقش انسجام تدریس معلم در پایداری یادگیری و رفتار آموزشی دانش آموزان

تدریس به عنوان هسته اصلی فرایند آموزشی، زمانی اثربخش تلقی می شود که از انسجام اجرایی، توالی محتوایی و ثبات رفتاری برخوردار باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انسجام تدریس معلم در پایداری عملکرد یادگیری و کاهش نوسان رفتار آموزشی دانش آموزان در چارچوب رویکرد کمی–شناختی مدرسه محور و مدل کلان SCI است.در این پژوهش، انسجام تدریس به عنوان متغیر مستقل (IT\mathbf{I_T}IT) و پایداری یادگیری (LP\mathbf{L_P}LP) و نوسان رفتار آموزشی (RV\mathbf{R_V}RV) به عنوان متغیرهای وابسته تعریف شدند. داده ها از مدارس متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ گردآوری و با روش های همبستگی و رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد انسجام تدریس معلم رابطه مثبت و معناداری با پایداری یادگیری و رابطه منفی و معناداری با نوسان رفتار آموزشی دارد. این یافته ها نشان می دهد که انسجام در تدریس، متغیری کلیدی و قابل کنترل در بهبود هم زمان پیامدهای آموزشی و رفتاری است.واژگان کلیدی: تدریس، انسجام تدریس، پایداری یادگیری، رفتار آموزشی، مدل SCI