معلم هوش مصنوعی؛ پایان نقش آفرینی یا آغاز هم افزایی؟ بررسی چالش های اخلاقی و تربیتی ورود ربات ها به کلاس های درس

با پیشرفت چشمگیر فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به تمامی ابعاد زندگی بشری، نظام های آموزشی نیز در آستانه تحولی بنیادین قرار گرفته اند. موضوع جایگزینی یا کمک گیری از معلمان هوش مصنوعی و ربات های آموزشی در کلاس های درس، یکی از بحث برانگیزترین مسائل روز در pedagogy مدرن است. این مقاله به بررسی پتانسیل ها و تهدیدهای ناشی از حضور معلمان دیجیتال در فرآیند یاددهی-یادگیری می پردازد. از یک سو، هوش مصنوعی با قابلیت های پردازش داده های عظیم، شخصی سازی محتوای آموزشی و ارائه بازخوردهای آنی، می تواند شکاف های آموزشی را پر کرده و کیفیت آموزش را ارتقا دهد. از سوی دیگر، نگرانی های جدی در مورد فقدان تعامل انسانی، تضعیف مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان، و چالش های اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی و سوگیری های الگوریتمی وجود دارد.این پژوهش با رویکردی تحلیلی، استدلال می کند که نقش معلم انسانی به عنوان یک منتقل کننده صرف اطلاعات در حال تغییر است، اما به عنوان یک مربی، راهنما و الگوی اخلاقی، غیرقابل جایگزین است. هدف این مقاله، تبیین مدل های هم افزایی است که در آن معلمان انسانی و هوش مصنوعی در کنار هم قرار می گیرند تا یک اکوسیستم یادگیری کارآمد خلق کنند. در نهایت، بر لزوم تدوین چارچوب های اخلاقی و قانونی برای استفاده از این فناوری در مدارس تاکید می شود تا از تبعات منفی احتمالی بر تربیت نسل آینده جلوگیری شود.