لباسهای سنتی گیلان و مازندران در قالب مانتوهای معاصر برای زنان شهرنشین

پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت های موجود در لبا سهای سنتی مناطق گیلان و مازندران برای تبدیل شدن به طر حهایالها مبخش در طراحی مانتوهای معاصر زنان شهرنشین ایرانی انجام شده است. در دنیای مد امروز، گرایش فزایند های به سمتتلفیق عناصر هویتی بومی با طراح یهای کاربردی و مدرن وجود دارد، و پوشاک شمال ایران با غنای رنگ، نقوش، و ساختارهایدوختی منحصرب هفرد، پتانسیل بالایی برای این امر دارد. این پژوهش ماهیت کیفی و توصیفی–تحلیلی داشته و دادهها از طریقمطالعه اسنادی منابع مکتوب، کتب مرجع تاریخی پوشاک، و تحلی لهای میدانی بر روی طر حهای سنتی گردآوری شده است. نتایجنشان داد که فر مهای خاص دوخت (مانند استفاده از پیراه نهای گشاد و سارافو نمانند)، تنوع پارچ ههای طبیعی (ابریشم و پشم)، ونمادگرایی نق شهای سنتی گیلکی و مازنی، م یتواند به عنوان زیربنای طراحی مانتوهایی با هویت ایرانی–بومی اما با کاربری شهریمورد استفاده قرار گیرد.در نهایت، مقاله پیشنهاداتی برای طراحان ارائه م یدهد تا از این میراث فرهنگی به شیو های نوآورانه و پایدار در برابر تولید انبوهفس تفشن بهر هبرداری کنند.

کلیدواژه ها:

لباس سنتی ، گیلان ، مازندران ، طراحی مانتو ، فرهنگ پوشش ، طراحی لباس معاصر ، زنان شهری.