تاثیرخودشکوفایی بر عملکرد تحصیلی و یادگیری دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان زرین شهر

خودشکوفایی یکی از مولفه های سلامت روان است.دانش آموزان خودشکوفا، با داشتن نگرشی مثبت و هدفمند، توانایی بیشتری در مواجهه با چالش های آموزشی ویادگیری دارند و به دلیل انگیزه درونی قوی تر، فرآیند یادگیری را با عمق و اثربخشی بیشتری دنبال می کنند. برای انجام هر کاری داشتن انگیزه لازم است، پس بررسی عوامل و متغیرهایی که باعث کم یا زیاد شدن انگیزه دانش آموزان می شود ضروری به نظر می رسد. هدف از مقاله حاضر بررسی رابطه بین خودشکوفایی با انگیزه پیشرفت دانش آموزان می باشد. روش پژوهش از نوع همبستگی است. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش تعداد ۱۰۰نفر دانش آموز دانش آموز پسر از متوسطه دوم با بهره گیری از روش نمونه گیری تصادفی مرحله ای به شیوه خوشه ای و با استفاده از جدول تصادفی مورگان انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور(۱۹۹۴) و پرسشنامه خود شکوفایی اسماعیل خانی و نجاریان(۱۳۷۸) می باشد. همبستگی بین متغیر خودشکوفایی با انگیزه پیشرفت برابر با ۳۹/۰و سطح معناداری ۰۱/≥۰ P به دست آمده که نشانگر معناداری این ضریب است. با توجه به این که علامت این ضریب مثبت است، همبستگی مثبت وجود دارد. همچنین یافته ها نشان دادند که دانش آموزانی که دارای انگیزه پیشرفت بیشتری هستند عملکرد تحصیلی بهتری نسبت به دیگران داشتند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ی خود شکوفایی و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان بود. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد بین متغیر خود شکوفایی با انگیزه پیشرفت رابطه مثبت معنی داری با ضریب همبستگی و سطح معناداری وجود دارد. بطور خلاصه، داده ها نشان داد که خودشکوفایی با انگیزش پیشرفت تحصیلی رابطه مستقیم و معنی داری دارند و با افزایش خود شکوفایی در دانش اموزان انگیزش پیشرفت تحصیلی آنان در مدارس افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

خودشکوفایی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری ، زرین شهر