نقش تعامل معلم و دانش آموز در افزایش انگیزه یادگیری

تعامل معلم و دانش آموز یکی از مولفه های اساسی در فرایند آموزش و یادگیری به شمار می رود و نقش مهمی در شکل گیری و تقویت انگیزه یادگیری ایفا می کند. انگیزه یادگیری عاملی تعیین کننده در میزان مشارکت فعال دانش آموزان، پایداری آن ها در انجام فعالیت های آموزشی و دستیابی به موفقیت تحصیلی است. پژوهش ها نشان می دهند کیفیت تعاملات کلاسی، به ویژه نوع ارتباط عاطفی، شناختی و رفتاری معلم با دانش آموز، می تواند زمینه ساز ایجاد انگیزه درونی و بیرونی شود. معلمانی که از شیوه های تعاملی مثبت مانند بازخورد سازنده، تشویق هدفمند، احترام متقابل و توجه به تفاوت های فردی استفاده می کنند، محیطی امن و حمایت گر برای یادگیری فراهم می سازند. در چنین فضایی، دانش آموز احساس ارزشمندی، شایستگی و تعلق می کند و این احساسات، انگیزه او را برای یادگیری افزایش می دهد. همچنین تعامل موثر سبب کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش اعتمادبه نفس و تقویت نگرش مثبت نسبت به مدرسه می شود. از سوی دیگر، تعامل ضعیف یا اقتدارگرایانه می تواند منجر به بی انگیزگی، انفعال و کاهش پیشرفت تحصیلی گردد. بنابراین، توجه به مهارت های ارتباطی معلمان و به کارگیری روش های تدریس مشارکتی، نقش بسزایی در بهبود انگیزه یادگیری دارد. در مجموع، می توان گفت تعامل سازنده معلم و دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش و پرورش یادگیرندگانی فعال، مسئول و علاقه مند به یادگیری است.

کلیدواژه ها:

معلم ، دانش آموز ، تعاملات کلاسی ، انگیزه