مقایسه اثربخشی روش تدریس سنتی و فعالیت محور در یادگیری درس علوم تجربی

هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی روش تدریس سنتی و روش فعالیت محور بر میزان یادگیری درس علوم تجربی دانش آموزان پایه هشتم بود. پژوهش با رویکرد کمی و به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم یک مدرسه متوسطه اول بود که از میان آن ها دو کلاس به عنوان گروه آزمایش و گروه کنترل انتخاب شدند. گروه آزمایش با استفاده از روش تدریس فعالیت محور و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دیدند. ابزار گردآوری داده ها آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. داده های به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد و عملکرد تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است. این یافته ها بیانگر آن است که روش تدریس فعالیت محور با افزایش مشارکت، انگیزه و یادگیری عمیق، اثربخشی بیشتری نسبت به روش سنتی دارد. بر این اساس، استفاده از روش های تدریس فعال در آموزش علوم تجربی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعالیت محور ، روش تدریس سنتی ، یادگیری دانش آموزان ، علوم تجربی ، پایه هشتم