نقش هوش هیجانی در موفقیت تحصیلی

در دهه های اخیر، پارادایم های آموزشی از تمرکز صرف بر توانایی های شناختی و بهره هوشی (IQ) به سمت پذیرش اهمیت متغیرهای غیرشناختی نظیر هوش هیجانی (EI) تغییر جهت داده اند. پژوهش های متعدد نشان می دهد که هوش هیجانی، که به عنوان توانایی شناخت، درک، مدیریت و استفاده موثر از هیجانات خود و دیگران تعریف می شود، همبستگی معناداری با موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی در مدرسه و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دارد. این مقاله با بررسی جامع ادبیات نظری و پژوهشی، به تبیین مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آن ها شایستگی های هیجانی بر فرآیندهای یادگیری تاثیر می گذارند. یافته ها حاکی از آن است که هوش هیجانی از طریق تسهیل مدیریت استرس، ارتقای روابط میان فردی با همسالان و معلمان، و افزایش انگیزش درونی، بستری مناسب برای شکوفایی پتانسیل های شناختی فراهم می آورد. این پژوهش مروری با هدف ارائه راهکارهای کاربردی برای ادغام آموزش هیجانی در برنامه های درسی تدوین شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش هیجانی ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری اجتماعی-هیجانی ، مدیریت استرس ، روانشناسی تربیتی ، دانیل گلمن