هوش هیجانی روی میز معلم: مدیریت احساسات در فضای آموزشی

در پارادایم های نوین آموزشی، نقش معلم از یک انتقال دهنده صرف دانش به یک تسهیل گر فرآیندهای شناختی و عاطفی تغییر یافته است. پژوهش های اخیر نشان می دهند که فضای روانی کلاس درس و کیفیت تعاملات معلم و دانش آموز، پیش بینی کننده قوی تری برای موفقیت تحصیلی نسبت به ضریب هوشی (IQ) است. این مقاله با تمرکز بر مفهوم هوش هیجانی (EI) و کاربرد آن در حرفه معلمی، به بررسی چگونگی مدیریت احساسات در فضای آموزشی می پردازد. هدف اصلی، تبیین مولفه های هوش هیجانی شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی در بستر مدرسه است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و با استناد به منابع معتبر، استدلال می کند که «هوش هیجانی روی میز معلم» نه یک مهارت نرم اختیاری، بلکه یک ضرورت حرفه ای برای پیشگیری از فرسودگی شغلی، مدیریت موثر کلاس و ارتقای بهزیستی دانش آموزان است. نتایج نشان می دهد معلمان با هوش هیجانی بالا، توانایی بیشتری در تبدیل تعارضات کلاس به فرصت های یادگیری داشته و محیطی امن برای شکوفایی استعدادها فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش هیجانی ، مدیریت کلاس ، تربیت معلم ، خودتنظیمی هیجانی ، همدلی آموزشی ، فرسودگی شغلی