کاربرد محدود و هدفمند هوش مصنوعی در پشتیبانی آموزشی مدرسه بدون تضعیف نقش معلم

این مقاله به تحلیل ماهیت و حدود به کارگیری فناوری هوش مصنوعی در نظام آموزشی مدارس می پردازد. تاکید اصلی بر آن است که این فناوری باید به صورت محدود، کنترل شده و با اهداف مشخص، در نقش پشتیبان و تسهیل گر فرآیندهای آموزشی وارد شود، به گونه ای که نه تنها جایگزین معلم نگردد، بلکه با تقویت نقش محوری او، به ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری شخصی سازی شده بینجامد. در این راستا، اصول بنیادین استفاده هدفمند، الزامات تربیتی و اخلاقی، فرصت ها و چالش های پیش رو، و نمونه هایی از کاربست عملی هوش مصنوعی در محیط مدرسه مورد بررسی تحلیلی قرار می گیرد. نتیجه نهایی این تحلیل نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به عنوان یک ابزار آموزشی موثر عمل کند که در چارچوب یک نگاه انسان محور و تحت هدایت هوشمندانه و نقادانه معلم، به خدمت گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پشتیبانی آموزشی ، مدرسه ، نقش معلم ، آموزش شخصی سازی شده ، اخلاق در فناوری ، ادغام فناوری ، نظام تربیتی ، ابزار کمکی ، سواد دیجیتال.