نقش گفت وگو در تعمیق یادگیری

مدل نوین آموزش با محوریت تعامل هوش،مصنوعی در عصر تحول دیجیتال، نظام های آموزشی سنتی با چالش های بنیادینی در پاسخگویی به نیازهای متغیر فراگیران و بازار کار مواجه هستند. ظهور هوش مصنوعی (AI) نه به عنوان یک ابزار جانبی، بلکه به عنوان یک پیشران اصلی، مدلی نوین از آموزش را پیشنهاد می دهد که بر پایه تعامل پویا میان انسان و ماشین استوار است. این مقاله به تبیین مدلی می پردازد که در آن هوش مصنوعی نقش تسهیل گر، تحلیل گر و همیار را ایفا می کند و فرآیند یادگیری را از حالت ایستا و یکسان برای همه، به تجربه ای شخصی سازی شده و انطباقی تبدیل می نماید. تمرکز اصلی بر گذار از آموزش حافظه محور به سمت آموزش مهارت محور و تعاملی است. در این پژوهش، ضمن بررسی مبانی نظری و زیرساخت های فنی، به چالش های اخلاقی و بومی سازی این فناوری در بستر آموزشی ایران پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی در آموزش، نیازمند بازتعریف نقش معلم، تغییر در برنامه های درسی و ایجاد زیرساخت های داده ای ایمن است.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری تعاملی، شخصی سازی آموزش، تحول دیجیتال، تکنولوژی آموزشی، تعامل انسان و ماشین، آموزش تطبیقی.