طراحی مدل تلفیقی یادگیری فعال و هوش مصنوعی در مدارس نسل جدید

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی به سرعت در حال تغییر هستند و گذار از روش های سنتی معلم محور به رویکردهای دانش آموزمحور، نیازی اجتناب ناپذیر است. پژوهش حاضر به طراحی و تبیین یک مدل تلفیقی می پردازد که در آن «یادگیری فعال» به عنوان بستر پداگوژیک و «هوش مصنوعی» به عنوان پیشران تکنولوژیک در مدارس نسل جدید عمل می کنند. هدف اصلی این مدل، شخصی سازی آموزش، افزایش درگیری شناختی دانش آموزان و بهینه سازی فرآیندهای ارزشیابی است. در این مقاله، با بررسی مبانی نظری ساختن گرایی و قابلیت های الگوریتم های یادگیری ماشین، چهارچوبی ارائه می شود که در آن هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک دستیار هوشمند و تسهیل گر در سناریوهای یادگیری فعال (مانند یادگیری پروژه محور و کلاس معکوس) عمل می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که تلفیق این دو حوزه می تواند منجر به توسعه مهارت های قرن ۲۱، از جمله تفکر انتقادی و حل مسئله شود، مشروط بر اینکه چالش های اخلاقی و زیرساختی مرتفع گردند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری فعال ، هوش مصنوعی در آموزش ، مدارس نسل جدید ، شخصی سازی یادگیری ، تکنولوژی آموزشی ، پداگوژی نوین.