نقش انگیزش تحصیلی در بهبود فرایند یاددهی یادگیری

انگیزش تحصیلی یکی از اساسی ترین عوامل موثر در کیفیت فرایند یاددهی یادگیری است و نقش تعیین کننده ای در میزان مشارکت، تلاش، پایداری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش انگیزش تحصیلی در بهبود یادگیری و شناسایی عوامل موثر بر آن انجام شد. نتایج نشان می دهد که انگیزش تحصیلی ماهیتی چندبعدی دارد و از تعامل عوامل فردی و محیطی شکل می گیرد. انگیزش درونی، که بر علاقه، کنجکاوی و لذت از یادگیری استوار است، موجب یادگیری عمیق و پایدار می شود، در حالی که انگیزش بیرونی بیشتر بر پاداش ها و پیامدهای خارجی متکی است. احساس خودکارآمدی، جهت گیری اهداف تحصیلی، شیوه تدریس معلم، فضای روانی کلاس و حمایت خانواده از جمله عوامل اثرگذار بر سطح انگیزش دانش آموزان هستند. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری روش های تدریس فعال، ارائه بازخورد سازنده، ایجاد فضای حمایتی و هدایت دانش آموزان به سوی اهداف تبحری، نقش مهمی در تقویت انگیزش و ارتقای کیفیت یادگیری دارد. در مجموع، توجه نظام آموزشی به تقویت انگیزش تحصیلی می تواند موجب افزایش یادگیری معنادار، پیشرفت تحصیلی پایدار و شکل گیری یادگیرندگان فعال و خودراهبر شود. بنابراین، طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر انگیزش، ضرورتی اساسی در بهبود فرایند یاددهی یادگیری به شمار می آید.واژگان کلیدی: انگیزش تحصیلی، یاددهی یادگیری، انگیزش درونی، خودکارآمدی، اهداف پیشرفت، نقش معلم