از ترس تا اعتماد: بازخوانی رویکردهای نوین تربیتی و ارائه مدل مدیریت مدرسه در فضای بومی اهواز

این مقاله با هدف تبیین چارچوبی نظری و ارائه مدلی بومی برای مدیریت «مدرسه ای آرام بدون ایجاد ترس و تنبیه» در شهر اهواز تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش، بررسی امکان تحقق نظم و اقتدار مدرسه در غیاب رویکردهای تنبیهی و مبتنی بر ترس و جایگزینی آن با الگوهای رابطه محور و اعتمادآفرین است.روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و مطالعات کتابخانه ای بوده و با مرور تطبیقی نظریات کلاسیک و معاصر تعلیم و تربیت، از جمله دیدگاه های جان دیویی، کارل راجرز، ویلیام گلاسر و آلبرت بندورا، چارچوب مفهومی تحقیق شکل گرفته است. همچنین با نگاهی مقایسه ای به تجارب نظام های آموزشی کشورهای فنلاند، ژاپن، کانادا و نیوزیلند، اصول مشترک مدارس موفق در ایجاد محیط های امن و حمایتی استخراج شده است.یافته ها نشان می دهد که امنیت روانی، مشارکت دانش آموزان در تصمیم گیری، اقتدار حرفه ای مدیر و معلم، شفافیت قوانین، و رویکردهای ترمیمی در مواجهه با تعارض، از مولفه های اصلی مدرسه آرام محسوب می شوند. بر این اساس، مقاله مدلی بومی با عنوان «مدل مدیریت مدرسه آرام اهواز» ارائه می دهد که بر چهار رکن اعتماد نهادی، انضباط مسئولانه، مشارکت خانواده و مداخله ترمیمی استوار است.نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که گذار از ترس به اعتماد نه تنها با فرهنگ بومی قابل جمع است، بلکه می تواند با تقویت سرمایه اجتماعی مدرسه، کیفیت یادگیری و سلامت روان دانش آموزان را ارتقا دهد. این مدل می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای مدیران مدارس ابتدایی در مناطق دارای شرایط اجتماعی و اقلیمی مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدرسه آرام ، مدیریت آموزشی ، انضباط بدون تنبیه ، امنیت روانی ، مدل بومی ، اهواز.