بررسی اثر الگو بودن معلم در شکل گیری نگرش مثبت به درس

نگرش مثبت به درس یکی از عوامل اساسی در موفقیت تحصیلی و پایداری یادگیری دانش آموزان محسوب می شود. در این میان، نقش معلم فراتر از انتقال دانش بوده و رفتار، نگرش و شیوه تعامل او می تواند به عنوان الگویی موثر در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به درس عمل کند. الگو بودن معلم از طریق رفتار حرفه ای، تعهد آموزشی، علاقه مندی به موضوع درس و نحوه برخورد با دانش آموزان، زمینه ساز ایجاد علاقه، انگیزه و نگرش مثبت به یادگیری می شود. دانش آموزان به طور طبیعی رفتار و نگرش معلمان خود را مشاهده و درونی سازی می کنند و این فرآیند می تواند نگرش آنان نسبت به درس را به صورت پایدار تحت تاثیر قرار دهد. توجه به نقش الگویی معلم، به ویژه در دوره های حساس تحصیلی، می تواند به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و کاهش بی انگیزگی تحصیلی منجر شود. با توجه به اهمیت این موضوع، مقاله حاضر با روش مروری کتابخانه ای به بررسی اثر الگو بودن معلم در شکل گیری نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به درس می پردازد و تلاش می کند با تبیین ابعاد مختلف این نقش، راهکارهایی برای بهبود فرایند یاددهی–یادگیری ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

الگو بودن معلم ، نگرش مثبت به درس ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری ، نقش معلم