جایگاه آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی آموزش وپرورش

آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از مولفه های اساسی تربیت تمام ساحتی، نقش تعیین کننده ای در توانمندسازی فردی و اجتماعی دانش آموزان و ارتقای کیفیت نظام آموزش وپرورش ایفا می کند. هدف این مقاله تبیین جایگاه آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی آموزش وپرورش و بررسی الزامات، چالش ها و راهبردهای تقویت آن در ساختار رسمی و اجرایی نظام آموزشی است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند مقالات و منابع معتبر علمی انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که اگرچه مهارت های زندگی در اسناد بالادستی و اهداف کلان تربیتی مورد توجه قرار گرفته اند، اما در عمل با چالش هایی همچون غلبه رویکرد دانش محور، تراکم محتوای درسی، ضعف روش های آموزشی مهارت محور و محدودیت های نظام ارزشیابی مواجه هستند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که ادغام هدفمند مهارت های زندگی در برنامه درسی، بهره گیری از روش های یاددهی–یادگیری فعال، توانمندسازی حرفه ای معلمان و ایجاد پیوند موثر میان مدرسه، خانواده و جامعه می تواند به ارتقای اثربخشی آموزش مهارت های زندگی منجر شود. مقاله بر ضرورت بازنگری برنامه های درسی با تاکید بر نیازهای واقعی دانش آموزان و تحولات اجتماعی تاکید داشته و راهکارهایی عملی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، برنامه درسی ، آموزش وپرورش ، تربیت اجتماعی ، یادگیری مهارت محور