بازتعریف نقش معلم در یادگیری هیبریدی: از مدیریت کلاس تا طراحی تجربه های یادگیری دیجیتال

یادگیری هیبریدی به عنوان الگویی نوین در آموزش، تعامل میان فضای حضوری و دیجیتال را ممکن می سازد و نقش معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به طراح تجربه های یادگیری، هدایت کننده تعاملات و تحلیل گر داده های آموزشی تبدیل می کند. این تحول مستلزم شایستگی های چندبعدی معلمان شامل دانش پداگوژیک انعطاف پذیر، سواد دیجیتال پیشرفته، توانایی طراحی آموزشی، مهارت های ارتباطی و عاطفی، تحلیل داده ها و حساسیت اخلاقی است. مقاله حاضر با بررسی علمی ابعاد نقش معلم در محیط های هیبریدی، چالش های ساختاری، فرهنگی و اخلاقی اجرای این مدل، و پیامدهای آن برای سیاست گذاری آموزشی و توسعه حرفه ای، نشان می دهد که موفقیت یادگیری ترکیبی نیازمند هماهنگی میان زیرساخت ها، برنامه های تربیت معلم، توسعه حرفه ای و فرهنگ سازمانی مدرسه است. همچنین، ارزشیابی در محیط های هیبریدی باید چندبعدی، تکوینی و عملکردمحور باشد تا یادگیری فعال، مشارکت و خلاقیت دانش آموزان را به طور موثر بازتاب دهد. در نهایت، بازتعریف نقش معلم، نه تنها ظرفیت های فناورانه را به خدمت آموزش درمی آورد، بلکه جایگاه معلم را به عنوان محور تحول آموزشی تثبیت می کند و مسیر آموزش را از انتقال محتوا به تجربه ای تعاملی، شخصی سازی شده و مشارکتی هدایت می نماید.

کلیدواژه ها:

یادگیری هیبریدی ، نقش معلم ، شایستگی حرفه ای ، طراحی آموزشی ، ارزشیابی تکوینی