مدلسازی جداسازی آلاینده های دارویی به کمک فرآیند استخراج الکتروغشایی

فرآیند استخراج ترکیبات دارویی از منابع مختلف، اعم از طبیعی و مصنوعی، گامی مهم در تولید دارو است. میکرواستخراج به دلیل تجزیه و تحلیل سریعتر و مقرون به صرفه تر، محبوبیت قابل توجهی به دست آورده است. استخراج الکتروغشایی (EME) یک روش جایگزین برای میکرواستخراج فاز مایع است که در آن یک میدان الکتریکی گونه های باردار را در سراسر غشاء هدایت می کند. در EME، ولتاژ اعمال شده باعث می شود که ترکیبات قابل یونیزاسیون از یک محلول نمونه آبی از طریق یک غشای مایع تثبیت شده (SLM) به فاز پذیرنده حرکت کنند. این مطالعه با استفاده از روش اجزای محدود برای حل معادلات پواسون و نرنست پلانک، انتقال داروهای بازی را در طول استخراج الکتروغشایی تحلیل می کند. در ابتدا، معادلات حاکم با در نظر گرفتن خواص مشابه در غشای فیبر توخالی و محلول دهنده/گیرنده حل می شوند. مرحله بعدی شامل مطالعه تاثیر پارامترهایی مانند ولتاژ اعمال شده، pH فازهای دهنده/گیرنده، ضخامت غشاء، دما، زمان استخراج وضریب نفوذ گونه دارو بر عملکرد استخراج الکتروغشایی است. شرایط پارتیشن بندی برای بررسی این پارامترها اعمال می شود. یافته کلیدی این مطالعه این است که شار به طور قابل توجهی به اختلاف پتانسیل در سراسر SLM بستگی دارد، با افزایش اختلاف پتانسیل و در نتیجه شار بالاتر حاصل می شود. به عنوان مثال، افزایش ولتاژ اعمال شده از 5 ولت به 30 ولت منجر به افزایش بازیابی استخراج از 40٪ به 100٪ می شود. علاوه بر این، مشاهده شد که وقتی فاز دهنده دارای pH = 2 باشد، بازیابی استخراج به 98٪ میرسد. یافته های این مطالعه به درک بهتر سیستم EME کمک می کند و به شناسایی شرایط بهینه برای افزایش استخراج دارو کمک می کند.

کلیدواژه ها:

جداسازی دارو ، استخراج الکتروغشایی ، غشای پشتیبان مایع ، غشای فیبر توخالی ، میدان الکتریکی ، گزینش پذیری.