بررسی تاثیر حکمروایی خوب در توسعه گردشگری منطقه کلان شهری اصفهان

گردشگری به بزرگترین صنعت سود آور جهان تبدیل شده است. از جمله راهبردهایی که در سطح ملی و بین المللی برای توسعه گردشگری در قرن حاضر دنبال می شود معطوف به استقرار و پیاده سازی حکمروایی خوب است. حکمروایی خوب محصول مطالعات توسعه ای در سطح نهادهای بین المللی همچون بانک جهانی و برنامه توسعه ملل متحد است. برای آنکه بتوانیم تصویر روشنی از فرایند توسعه گردشگری در منطقه کلان شهری اصفهان به عنوان یک شهر با سابقه تاریخی و مشهور در جهان بدست آوریم در این پژوهش به بررسی تاثیرات شاخص های حکمروایی برگردشگری این شهر پرداخته شده است. شاخص های مد نظر شامل : شفافیت و دموکراسی ، قوانین و شیوه اجرا ، مشارکت های عمومی و مردمی ، مسئولیت های اجتماعی و نهادهای اداری و سازمانی بوده است. جامعه آماری در بردارنده تمامی فعالان عرصه گردشگری خصوصی و دولتی اصفهان بوده که بر این اساس نمونه آماری با روش تصادفی ساده انتخاب شده است که تعداد آنها 155 نفر بوده است . در این پژوهش پرسشنامه ی خود ساخته با 44 گویه تهیه شده و با استفاده از روش مدل معادلات ساختاری تاثیرات متغیرهای مکنون بیرونی مستقل بر متغیر درونی پنهان وابسته و بارهای عاملی بررسی شدند و صحت تاثیرات حکمروایی بر گردشگری مشخص گردیدند. همچنین با استفاده از مدلswot و qspm بهترین استراتژی با بیشترین مطلوبیت انتخاب گردید.نتایج اخذ شده از نظرات نمونه آماری پژوهش به ما می گوید حکمروایی تاثیر مستقیم بر گردشگری داشته و در این بین بیشترین تاثیر را شاخص مسئولیت پذیری اجتماعی در گردشگری اصفهان دارد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی خوب ، کلان شهری اصفهان ، گردشگری ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، توسعه