ساماندهی فضایی مکانی حاشیه رودخانه های شهری با رویکرد ارتقاء سلامت شهری (نمونه موردی: حاشیه رودخانه درکه حدفاصل پل مدیریت و پل همت)

بسیاری از محیط های شهری معاصر با ویژگی های جسمی و روانی ساکنان خودسازگاری کافی ندارند. محدودیت سرانه فضای سبز و باز و دیگر فضاهای عمومی ، کیفیت پایین محیط شهری ، آلودگی های زیست محیطی موجود در محیط و دیگر مشکلات محیطی عوامل تهدید سلامت انسان شهری امروزی را تشکیل می دهد. برنامه ریزی و طراحی محیط های شهری باکیفیت ، نقش مهمی در دستیابی به سلامت و حرکت به سمت توسعه پایدار را ایفا می کند. طراحی صحیح و هدفمند محیط های شهری می تواند خطرهایی که سلامت با آن ها مواجه است را کاهش دهد. رود دره های شهری و فضاهای باز محیط آن ها ، ثروت و میراث طبیعی و ملی ماست. گسترش بی رویه شهرها این ثروت را مورد هجوم قرار داده و موجب سیر نزولی آن ها شده اند. ارزش آن ها در طرح های شهری ناشناخته مانده درحالی که در اغلب شهرهای جهان رودخانه ها به مثابه اندام های شهری پیونده دهنده انسان و شهر و طبیعت بوده و در ارتقا کیفیت محیط شهری نقش ارزنده ای را ایفا می کند. در این پژوهش باهدف ساماندهی فضایی مکانی حاشیه رودخانه های شهری با رویکرد ارتقا سلامت به منظور دستیابی به شرایط محیطی مناسب برای ادامه حیات رودخانه درکه تهران (حدفاصل پل مدیریت تا اتوبان همت) و هم زمان بهبود کیفیت محیط ساکنان مجاور آن انجام گرفته است. روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش SWOT ، عوامل محیطی داخلی و بیرونی شناسایی و براساس آن تعداد 11 راهبرد و 39 راهکار طراحی بدست آمده اند. با استفاده از روش TOPSIS بهترین آلترناتیو طراحی با امتیاز 0.9 به عنوان طرح نهایی ساماندهی روددره درکه با رویکرد ارتقا سلامت شهری انتخاب شده است.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیطی ، روددره ، رودخانه شهری ، سلامت شهری ، سوات ، ساماندهی