تاثیر روش تدریس مشارکتی بر خود کارآمدی تحصیلی و خود تنظیمی انگیزشی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی

هدف از انجام این تحقیق، بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر خودکارآمدی تحصیلی و خود تنظیمی انگیزشی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی بود. این تحقیق از نوع پژوهش های نیمه تجربی (طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل) بود. برای این منظور از کلیه ی دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدایی در سال تحصیلی 1403-1402 ناحیه دو شهر مشهد نمونه ای به حجم 30 نفر به صورت نمونه گیری داوطلبانه مبتنی بر هدف انتخاب شده و در دو گروه گواه(15 نفر) و آزمایش(15 نفر) به صورت تصادفی ساده جایگزین شدند. اعضای گروه آزمایش در جلسات آموزش روش تدریس مشارکتی که 8 جلسه 90 دقیقه ای بود شرکت کردند. اما برای اعضای گروه گواه مداخله خاصی ارائه نشد. اطلاعات حاصل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان(1999) وپرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران(1995) با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحقیق نشان داد تدریس به روش مشارکتی بر خودکارآمدی تحصیلی و خود تنظیمی انگیزشی دانش آموزان (05/0< P) موثر بوده است. با توجه به نتیجه این تحقیق مراکز آموزشی، مدارس و دانشگاهها می توانند برای کمک به محصلان خود از روش های آموزش تدریس مشارکتی کمک بگیرند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مشارکتی ، خودکارآمدی تحصیلی ، خود تنظیمی انگیزشی