بررسی اثر تدریس مشارکتی در درس تاریخ و جغرافیا بر همکاری و تعامل اجتماعی دانش آموزان

هدف از انجام این مقاله بررسی اثر تدریس مشارکتی در درس تاریخ و جغرافیا بر همکاری و تعامل اجتماعی دانش آموزان می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش در آمده است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تدریس مشارکتی در درس تاریخ و جغرافیا بر همکاری و تعامل اجتماعی دانش آموزان است. تدریس مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با تاکید بر فعالیت های گروهی، گفت وگوی کلاسی و مسئولیت پذیری مشترک، زمینه افزایش مشارکت فعال فراگیران را فراهم می سازد. نتایج مطالعات نشان می دهد که به کارگیری روش های مشارکتی در آموزش تاریخ و جغرافیا، علاوه بر بهبود یادگیری مفهومی، موجب تقویت مهارت های اجتماعی، افزایش تعامل مثبت میان دانش آموزان، ارتقای روحیه همکاری و کاهش انزوا در کلاس می شود. همچنین این رویکرد، فرصت مناسبی برای احترام به تفاوت های فردی و یادگیری همیارانه فراهم می آورد و نقش موثری در بهبود جو روانی کلاس ایفا می کند. در مجموع، تدریس مشارکتی می تواند به عنوان راهبردی اثربخش در آموزش دروس علوم انسانی، به ویژه تاریخ و جغرافیا، مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، تاریخ و جغرافیا ، همکاری دانش آموزان ، تعامل اجتماعی ، یادگیری گروهی.