تحلیل شناختی نقش «کنترل سطح انتزاع در گفتار دبیر ریاضی» بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان

گفتار دبیر ریاضی مهم ترین واسط شناختی میان محتوای انتزاعی ریاضیات و فرایند یادگیری دانش آموزان است. یکی از چالش های اساسی در این زمینه، نوسان نامتناسب سطح انتزاع در توضیحات معلم است؛ پدیده ای که می تواند منجر به افزایش بار شناختی، اختلال در پردازش مفهومی و تضعیف یادگیری خودتنظیم گر شود. مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی–شناختی، نقش «کنترل سطح انتزاع در گفتار دبیر ریاضی» را در ارتقای خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان بررسی می کند. با تکیه بر نظریه بار شناختی، حافظه فعال و یادگیری خودتنظیم گر، نشان داده می شود که تنظیم آگاهانه حرکت گفتار معلم میان سطوح عینی، نیمه انتزاعی و انتزاعی، می تواند به کاهش بار شناختی بیرونی، افزایش بار شناختی مولد و تقویت توانایی برنامه ریزی، پایش و ارزشیابی یادگیری در دانش آموزان منجر شود. در پایان، مدلی مفهومی برای تبیین این رابطه ارائه شده و دلالت های آموزشی آن برای دبیران ریاضی بحث می شود.واژگان کلیدی: سطح انتزاع، گفتار معلم، دبیر ریاضی، خودتنظیمی یادگیری، بار شناختی