تراکم ساختاری محتوا در آموزش رسمی: تحلیلی نهادی از انباشت دانش و محدودیت های یادگیری مدرسه ای

تراکم محتوای درسی یکی از مسائل مزمن آموزش رسمی است که اغلب به صورت نادرست به دشواری مفاهیم یا توان یادگیرندگان نسبت داده می شود. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–ساختاری، تراکم محتوا را نه پدیده ای روان شناختی، بلکه پیامد مستقیم طراحی نهادی برنامه درسی و منطق انباشت دانش رسمی تحلیل می کند. تمرکز مقاله بر تمایز میان «تراکم مفهومی» و «تراکم ساختاری» و بررسی سازوکارهایی است که از طریق آن ها برنامه درسی ملی، کتاب های درسی و توالی پایه ها، حجم فزاینده ای از محتوا را بدون بازآرایی مفهومی انباشته می کنند. نتایج تحلیلی نشان می دهد که بسیاری از محدودیت های یادگیری مدرسه ای، محصول فشردگی ساختاری محتواست، نه ضعف در آموزش یا یادگیری فردی. مقاله با ارائه یک مدل شناختی–ساختاری، چارچوبی برای تحلیل و بازاندیشی در تراکم محتوای درسی پیشنهاد می کند.واژگان کلیدی: تراکم محتوا، برنامه درسی، انباشت دانش، آموزش رسمی، طراحی آموزشی