ارزشیابی مدرسه ای و بازتولید دانش رسمی: تحلیلی نهادی از منطق سنجش در آموزش وپرورش

ارزشیابی در آموزش رسمی اغلب به مثابه ابزاری برای سنجش میزان یادگیری تلقی می شود، در حالی که در سطح ساختاری، کارکردی فراتر و بنیادین تر دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–مفهومی، ارزشیابی مدرسه ای را به عنوان سازوکاری نهادی برای بازتعریف، تثبیت و بازتولید دانش رسمی بررسی می کند. تمرکز مقاله بر این پرسش است که چه نوع دانشی قابلیت ارزشیابی پیدا می کند و چگونه منطق سنجش، ساختار محتوا و شیوه تدریس را شکل می دهد. تحلیل ها نشان می دهد که ارزشیابی نه پیامد برنامه درسی، بلکه یکی از عوامل فعال در سازمان دهی دانش مدرسه ای است. این مقاله آگاهانه از متغیرهای روان شناختی پرهیز کرده و ارزشیابی را در نسبت با کتاب درسی، استانداردهای رسمی و ساختار نهادی آموزش وپرورش تحلیل می کند.واژگان کلیدی: ارزشیابی مدرسه ای، دانش رسمی، برنامه درسی، سنجش، آموزش وپرورش