مدرسه به مثابه نهاد میانجی اجتماعی سازی شناختی: تحلیل کارکردهای ساختاری آموزش رسمی در بازتولید نظم اجتماعی

نظام آموزش رسمی یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی است که فراتر از انتقال دانش، نقش اساسی در سازمان دهی شناختی کنشگران اجتماعی و بازتولید نظم اجتماعی ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–مفهومی، مدرسه را به مثابه یک نهاد میانجی در فرآیند اجتماعی سازی شناختی بررسی می کند. تمرکز اصلی مقاله بر سازوکارهای ساختاری مدرسه شامل برنامه درسی، سازمان کلاس، زبان آموزشی و الگوهای ارزشیابی است که به شکل دهی طرح واره های اجتماعی و الگوهای کنش منظم منجر می شوند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که مدرسه از طریق کاهش عدم قطعیت شناختی، استانداردسازی معنا و توالی دهی تجربیات یادگیری، نقش تعیین کننده ای در تثبیت نظم اجتماعی ایفا می کند. این مقاله با پرهیز آگاهانه از متغیرهای روان شناختی فردی، چارچوبی جامعه شناختی–شناختی برای تحلیل کارکردهای آموزش رسمی ارائه می دهد.واژگان کلیدی: علوم اجتماعی، مدرسه، اجتماعی سازی، نظم اجتماعی، برنامه درسی