طراحی مدل یادگیری ترکیبی با محوریت تعامل حرکتی و پردازش شناختی در زیست بوم های آموزشی فناورانه

تحولات فناورانه در دهه های اخیر، زیست بوم های آموزشی را به سوی یادگیری دیجیتال و محیط های ترکیبی سوق داده است. با این حال، بسیاری از الگوهای یادگیری ترکیبی بیشتر بر بعد فناورانه تمرکز داشته و به نقش تعاملات حرکتی و فرایندهای شناختی در یادگیری عمیق توجه کافی نکرده اند. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدلی از یادگیری ترکیبی با محوریت تعامل حرکتی و پردازش شناختی در زیست بوم های آموزشی فناورانه انجام شده است. این مدل با تلفیق یادگیری حضوری و مجازی، بر فعال سازی همزمان مولفه های حرکتی، ادراکی و شناختی تاکید دارد تا یادگیری معنادار و پایدار را تقویت کند.در این چارچوب، تعامل حرکتی به عنوان عاملی برای افزایش درگیری بدنی و حسی یادگیرنده در محیط آموزشی در نظر گرفته شده و پردازش شناختی از طریق فعالیت های مسئله محور، بازخورد هوشمند و ابزارهای فناورانه تقویت می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترکیب هدفمند فعالیت های حرکتی با راهبردهای شناختی در محیط های فناورانه می تواند موجب افزایش انگیزش، تمرکز، یادگیری عمیق و خودتنظیمی یادگیرندگان شود. مدل پیشنهادی می تواند به عنوان راهنمایی عملی برای طراحان آموزشی، معلمان و برنامه ریزان در توسعه زیست بوم های یادگیری پویا، تعاملی و فناورانه مورد استفاده قرار گیرد.