تاثیر فناوری نوین بر آموزش و پرورش

در دهه های اخیر، ورود فناوری های نوین به عرصه آموزش و پرورش، ساختارهای سنتی یاددهی یادگیری را به شدت دگرگون ساخته است. استفاده از ابزارهایی مانند رایانه، نرم افزارهای آموزشی، تلفن های هوشمند، بازی های رایانه ای و فضای مجازی، فرصت هایی بی سابقه برای افزایش کیفیت، اثربخشی، جذابیت و فردمحوری در آموزش فراهم آورده است. پژوهش حاضر که به روش مروری و با تحلیل منابع علمی داخلی نگاشته شده، به بررسی نقش فناوری های نوین در فرآیندهای تدریس، یادگیری، ارزشیابی، تولید محتوا، تعامل معلم و دانش آموز و به ویژه ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که فناوری های نوین نه تنها سبب تقویت انگیزه و مشارکت فعال یادگیرندگان می شوند، بلکه با فراهم سازی آموزش های چندحسی و تطبیقی، درک عمیق تری از مفاهیم درسی ایجاد می کنند. همچنین، بازی های رایانه ای و نرم افزارهای تعاملی نقش مهمی در توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی ایفا می کنند. باوجود این، چالش هایی مانند نابرابری دسترسی، کمبود آموزش های تخصصی معلمان، و افت ارتباطات انسانی نیز باید مورد توجه سیاست گذاران قرار گیرد. این مقاله با تحلیل ۳۰ منبع پژوهشی و تجربی، تلاشی است برای ارائه دیدگاهی جامع نسبت به کارکردهای مثبت و مخاطرات احتمالی فناوری نوین در نظام آموزشی ایران

کلیدواژه ها:

فناوری نوین ، آموزش و پرورش ، یادگیری الکترونیکی ، بازی های رایانه ای