بررسی تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر رفتار کلاسی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر رفتار کلاسی دانش آموزان ابتدایی مدارس ناحیه ۲ کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پژوهش به روش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم و چهارم ابتدایی مدارس دولتی ناحیه ۲ کرمانشاه بود که با نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه کنترل) انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه رفتار کلاسی و برنامه آموزشی تنظیم هیجان مبتنی بر مدل گروس و برنامه PATHS بود. برنامه آموزشی در هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای اجرا شد و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و آزمون های t مستقل و وابسته تحلیل شدند.یافته ها نشان داد که آموزش تنظیم هیجان باعث افزایش رفتارهای مطلوب کلاسی شامل مشارکت فعال، همکاری و تعامل مثبت با هم کلاسی ها و کاهش رفتارهای نامطلوب مانند پرخاشگری و بی توجهی شد. نتایج حاکی از آن است که مهارت های تنظیم هیجان توانایی دانش آموزان را در مدیریت هیجان های منفی تقویت می کند و رفتارهای مثبت کلاسی را افزایش می دهد. بنابراین، آموزش تنظیم هیجان می تواند به عنوان یک مداخله موثر روانشناختی–تربیتی برای ارتقای رفتارهای کلاسی در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، رفتار کلاسی ، دانش آموزان ابتدایی ، مدیریت هیجان ، مشارکت اجتماعی