عزت نفس به عنوان سرمایه روان شناختی در مدرسه: پیامدها برای یادگیری، تعامل اجتماعی و موفقیت تحصیلی

عزت نفس به مثابه یکی از مولفه های کلیدی سرمایه روان شناختی، نقشی محوری در کیفیت تجربه زیسته دانش آموزان در محیط مدرسه ایفا می کند. این سازه نه تنها بر ادراک فرد از توانمندی های خویش اثرگذار است، بلکه جهت گیری های رفتاری، الگوهای تعامل اجتماعی و سطح درگیری تحصیلی دانش آموزان را نیز شکل می دهد. هدف این مقاله تبیین نقش عزت نفس در ارتقای یادگیری معنادار، سازگاری اجتماعی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. با تکیه بر ادبیات نظری و یافته های پژوهشی، نشان داده می شود که عزت نفس بالا با افزایش انگیزش درونی، خودتنظیمی، مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی و کاهش رفتارهای ناسازگار اجتماعی همراه است. در مقابل، سطوح پایین عزت نفس می تواند زمینه ساز افت تحصیلی، کناره گیری اجتماعی و کاهش احساس تعلق به مدرسه شود. نتایج این بررسی بر ضرورت توجه نظام های آموزشی به طراحی راهبردهای تربیتی، شیوه های ارزشیابی حمایتی و تعاملات آموزشی مبتنی بر احترام و پذیرش تاکید دارد. تقویت عزت نفس دانش آموزان می تواند به عنوان مسیری راهبردی برای پرورش یادگیرندگانی توانمند، مسئول و سازگار با الزامات فردی و اجتماعی جامعه معاصر تلقی شود.