طراحی آزمون های عینی و تشریحی به صورت هم زمان: رویکردی تلفیقی در ارتقای کیفیت ارزشیابی آموزشی

ارزشیابی آموزشی یکی از ارکان اساسی فرایند یاددهی–یادگیری است که نقش مهمی در سنجش میزان تحقق اهداف آموزشی ایفا می کند. آزمون های عینی و تشریحی به عنوان دو شیوه رایج ارزشیابی، هر یک دارای مزایا و محدودیت های خاص خود هستند. آزمون های عینی بیشتر بر سنجش دانش و مهارت های سطح پایین شناختی تاکید دارند، در حالی که آزمون های تشریحی امکان سنجش سطوح بالاتر تفکر مانند تحلیل، استدلال و خلاقیت را فراهم می کنند. هدف این مقاله، بررسی اهمیت و کارکرد طراحی آزمون های عینی و تشریحی به صورت هم زمان و تلفیقی در ارزشیابی آموزشی است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از تحلیل منابع علمی و پژوهش های مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که طراحی هم زمان این دو نوع آزمون می تواند به افزایش روایی و پایایی ارزشیابی، سنجش جامع تر یادگیری، کاهش سوگیری های ارزشیابی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری های آموزشی منجر شود. در پایان، بر ضرورت استفاده از رویکرد تلفیقی در طراحی آزمون ها تاکید می شود.