جایگاه مربی پرورشی در شکل گیری هویت دینی و اجتماعی دانش آموزان (مطالعه موردی شهرکرد)

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش و جایگاه مربی پرورشی در فرآیند شکل گیری هویت دینی و اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرکرد است. هویت دینی و اجتماعی به عنوان دو مولفه اساسی در شخصیت انسان، نقش مهمی در جهت دهی رفتارها، نگرش ها و تعاملات فرد با جامعه ایفا می کنند. پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه نیمه ساختاریافته با مربیان پرورشی و معلمان گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان داد که مربیان پرورشی با اجرای برنامه های فرهنگی، تربیتی و مذهبی همچون برگزاری نماز جماعت، مراسم مذهبی، جلسات گفت وگوی تربیتی و فعالیت های گروهی، تاثیر معناداری بر تقویت باورهای دینی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان دارند. همچنین رابطه معناداری بین کیفیت تعامل مربی پرورشی با دانش آموزان و میزان درونی سازی ارزش های دینی و اجتماعی مشاهده شد. یافته ها بیانگر آن است که مربی پرورشی می تواند به عنوان الگوی رفتاری، نقش محوری در شکل گیری هویت متعادل دینی اجتماعی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، هویت دینی ، هویت اجتماعی ، دانش آموزان متوسطه ، شهرکرد