نقش فناوری های قابل دسترس در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان استثنایی مقطع متوسطه

آموزش فراگیر، به عنوان یک اصل بنیادین در نظام های آموزشی نوین، بر توانمندسازی تمامی دانش آموزان، فارغ از توانایی ها و محدودیت هایشان، تاکید دارد. با این حال، دانش آموزان استثنایی در مقطع حساس متوسطه با چالش های یادگیری پیچیده تری مواجه هستند که نیازمند راهکارهای تخصصی است. این پژوهش با هدف بررسی جامع نقش فناوری های قابل دسترس (یا فناوری کمک کننده) در کاهش موانع یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی این گروه از دانش آموزان انجام شده است. متدولوژی این مطالعه، مروری جامع و انتقادی بر ادبیات علمی، پژوهش های تجربی و گزارش های تخصصی داخلی و بین المللی مرتبط در سال های اخیر بوده است. یافته های کلیدی نشان می دهند که به کارگیری هدفمند این فناوری ها تاثیرات چشمگیری بر حوزه های شناختی (مانند افزایش توجه و حافظه کاری)، مهارت های اجتماعی (از طریق تسهیل ارتباطات) و سازگاری کلی تحصیلی دانش آموزان استثنایی در دوره متوسطه داشته است. در نهایت، مقاله نتیجه گیری می کند که فناوری های قابل دسترس نه تنها یک ابزار کمکی، بلکه یک عامل توانمندساز ضروری برای تحقق عدالت آموزشی و دستیابی به نتایج مطلوب در این دوره تحصیلی محسوب می شوند.