تاثیر برنامه های آموزش هیجانی اجتماعی بر کاهش رفتارهای ناسازگار دانش آموزان استثنایی در مرحله نوجوانی

این مقاله مروری با هدف بررسی جامع و تحلیل عمیق ادبیات پژوهشی داخلی پیرامون اثربخشی "برنامه های آموزش هیجانی اجتماعی" (SEL) در کاهش "رفتارهای ناسازگار" در میان "دانش آموزان استثنایی" در دوره "نوجوانی" تدوین شده است. نوجوانان استثنایی به دلیل ترکیبی از چالش های رشدی، اختلالات زمینه ای و فشارهای محیطی، در معرض خطر بالای بروز رفتارهایی مانند پرخاشگری، اجتناب، و ناتوانی در مدیریت تکانه ها هستند. این پژوهش با مروری ساختاریافته بر منابع فارسی، به تبیین مولفه های اصلی آموزش هیجانی اجتماعی (خودآگاهی، مدیریت هیجان، مهارت های تصمیم گیری مسئولانه) و نحوه تاثیر آن ها بر کاهش رفتارهای چالش برانگیز پرداخته است. یافته های این مرور نشان می دهند که برنامه های SEL بومی سازی شده، نقش کلیدی در تقویت مهارت های درون فردی و بین فردی دارند و به طور معناداری منجر به کاهش فراوانی و شدت رفتارهای ناسازگار می شوند. این مقاله همچنین شکاف های موجود در ادبیات فارسی، به ویژه در زمینه نیاز به اجرای طرح های پژوهشی طولی و ارزیابی اثربخشی برنامه های SEL بر زیرگروه های خاص دانش آموزان استثنایی را مشخص می سازد و چارچوبی برای مداخلات موثر ارائه می دهد.