رابطه ارزشیابی مستمر با میزان سواد علمی دانش آموزان در دوره ابتدایی

سواد علمی به عنوان یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی معاصر، نقش تعیین کننده ای در توانمندسازی دانش آموزان برای درک پدیده های علمی، تصمیم گیری آگاهانه و مشارکت موثر در جامعه دانش بنیان دارد. در این میان، شیوه های ارزشیابی آموزشی، به ویژه ارزشیابی مستمر، می توانند نقش مهمی در شکل گیری و تقویت سواد علمی دانش آموزان ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ارزشیابی مستمر در دوره ابتدایی با میزان سواد علمی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد توصیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون صورت گرفت. داده ها از طریق بررسی متون علمی، اسناد آموزشی، پژوهش های تجربی داخلی و خارجی و تحلیل محتوای برنامه ها و گزارش های آموزشی گردآوری شد. نتایج تحلیل مضمون نشان داد که ارزشیابی مستمر از طریق بازخورد توصیفی، توجه به فرآیند یادگیری، تقویت تفکر علمی، افزایش انگیزش یادگیری و ایجاد فرصت های یادگیری معنادار، نقش موثری در ارتقای مولفه های سواد علمی دانش آموزان دارد. با این حال، چالش هایی نظیر غلبه رویکرد نمره محور، کمبود مهارت معلمان در اجرای ارزشیابی کیفی و محدودیت های اجرایی، اثربخشی کامل ارزشیابی مستمر را با مانع مواجه ساخته است. در مجموع، یافته ها بر ضرورت بازنگری در شیوه های ارزشیابی و تقویت رویکردهای کیفی و فرایندمحور در دوره ابتدایی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی مستمر ، سواد علمی ، دوره ابتدایی ، تحلیل مضمون ، آموزش ابتدایی