تاثیر رویکردهای نوین تدریس بر توسعه مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش به بررسی تاثیر روش های تدریس نوین بر ارتقاء مهارت های تفکر انتقادی در دوره آموزش ابتدایی می پردازد. با توجه به اهمیت پرورش شهروندانی تحلیل گر در عصر اطلاعات، تمرکز اصلی بر مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر پرسشگری و یادگیری پروژه محور (PBL) در مقایسه با شیوه های سنتی، بر توانایی دانش آموزان در استدلال منطقی، ارزیابی شواهد و اتخاذ تصمیمات آگاهانه است. این مطالعه با استفاده از طرح شبه آزمایشی بر روی گروهی از دانش آموزان کلاس های میانی ابتدایی انجام شده و داده ها از طریق مشاهده ساختارمند و آزمون های سنجش تفکر جمع آوری گردیده اند. نتایج نشان می دهند که به کارگیری فعالانه رویکردهای نوین، به طور معناداری موجب افزایش نمرات در مولفه های کلیدی تفکر انتقادی، به ویژه توانایی نتیجه گیری و تفسیر اطلاعات شده است. چالش های عملیاتی مانند نیاز به بازآموزی معلمان و کمبود منابع آموزشی متناسب نیز مورد بحث قرار گرفته اند. این مقاله بر لزوم تغییر پارادایم آموزشی از انتقال صرف دانش به تسهیل فرایند کشف و تحلیل تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، رویکردهای نوین تدریس ، مهارت های شناختی.