از سکوت تا مشارکت؛ کلاس سرد چگونه پویا شد؟

این مقاله به بررسی پدیده «کلاس سرد» پرداخته و راهبردهای علمی-عملی برای تبدیل آن به فضایی پویا و مشارکتی را تحلیل می کند. کلاس سرد، وضعیتی است که در آن دانش آموزان به دلیل عواملی چون ترس از قضاوت، فقدان امنیت روانی، طراحی آموزشی ناکارآمد و ساختارهای سنتی، از ارائه بازخورد، پرسشگری و مشارکت فعال باز می مانند. این سکوت صرفا عدم حضور فیزیکی نیست، بلکه نشان دهنده عدم تعهد شناختی و عاطفی به فرایند یادگیری است. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی ریشه های این انفعال و ارائه یک چارچوب تحلیلی-توصیفی برای بازتعریف تعاملات کلاسی است. روش شناسی به کارگرفته شده تلفیقی از تحلیل ادبیات روان شناسی تربیتی و مطالعات مدیریت کلاس مبتنی بر شواهد است، با تمرکز بر مدل های یادگیری فعال و ساخت گرایی اجتماعی. یافته های مفهومی نشان می دهند که پویایی کلاس تابعی مستقیم از کیفیت امنیت روانی برقرار شده توسط معلم، جذابیت و مرتبط بودن محتوای ارائه شده، و ساختار بازخورددهی است. امنیت یادگیری، که در آن خطاها به عنوان فرصت های یادگیری دیده می شوند، سنگ بنای مشارکت است. نتایج کلان پژوهش تاکید می کند که تغییر پارادایم از انتقال دهنده محتوا بودن معلم به تسهیل گر یادگیری، کلید اصلی تبدیل کلاس منفعل به محیطی مولد و مشارکتی است. این نیازمند تحول در رویکردهای مدیریتی، استفاده هدفمند از راهبردهای فعال آموزشی و پرورش مولفه های هیجانی مثبت مانند انگیزش درونی و حس تعلق به جامعه یادگیری است. در نهایت، این پژوهش چارچوبی جامع برای مربیان ارائه می دهد تا بتوانند سکوت را شکسته و پتانسیل کامل یادگیری دانش آموزان را آزاد سازند.

کلیدواژه ها:

کلاس سرد ، مشارکت فعال ، امنیت یادگیری ، روان شناسی تربیتی ، یادگیری فعال ، مدیریت کلاس ، انگیزش درونی